ابوالاحوص

ابوالاحوص. [ اَ بُل ْ اَ وَ ] ( اِخ ) عوف بن مالک جشمی. تابعی است.

💡 بنابر گزارش منابع شیعی، اصحاب حسن مجتبی و راویانی که از او نقل روایت کرده‌اند بالغ بر ۱۳۰ تن هستند. از اصحاب علی بن ابی‌طالب که از حسن نیز نقل روایت داشته‌اند می‌توان به احنف بن قیس، اصبغ بن نباته، اشعث بن سوار، جابر بن عبدالله انصاری، سلیم بن قیس هلالی، قیس بن عباد، کمیل بن زیاد، مسلم بن عقیل، رشید هجری، جارود بن ابی‌بشیر، ظالم بن عمرو و جارود بن منذر اشاره کرد. عطاردی در مسند امام حسن، ۱۳۸ نفر از راویان نقل کننده روایت از حسن مجتبی را گزارش می‌کند که مشهورترین آنها عبارتند از: عبدالرحمن بن ابی‌لیلی، احمد بن عیسی علوی، جندب بن جناده، محمد بن سیرین، وکیع بن جراح، ابومخنف و حسن بن زید. از میان شاگردان حسن مجتبی که در منابع رجالی شیعه به ثقه بودن آنان تصریح شده باشد، می‌توان به ابوالاحوص، حسن بن زید، حسن بن سعد، خیثمه بن ابی خیثمه، احمد بن عیسی علوی، اسماعیل بن ابی خالد، زید بن وهب جهنی و ابواسحاق بیعی اشاره کرد.

💡 ابوالاحوص گفته است: بر ابن مسعود داخل شديم و سه فرزندش حاضر و جوانانى چونزر خالص و ديباى فاخر بودند، چنان كه ازجمال و بها و وقار و حياى آنها، بشگفت فرومانديم. گفت: همانا از اين پسران بر منغبطه برديد و براى خود از خداى تعالى چنين فرزندان مى خواهيد. گفتيم: آرى: قسم بهخداى، مرد مسلم تمناى فرزند به مثل اينان براى خود مى كند. پس سر به سوى سقف خانبلند كرد و بر آن سقف پرستوكها آشيانه بسته و بيضه گذاشته بودند. گفت: قسمبه خدائى كه جانم در قبضه قدرت اوست، هر آينه اگر دست از خاك قبور اين فرزندانبيفشانم، دوست تر مى دارم از اينكه يك بيضه از آشيان اين مرغان فرو افتد در هم وبشكند. اين سخن را از روى حرص و شوق بر ثواب صبر و احتساب در فوات فرزندانبر زبان آورد.