لغت نامه دهخدا
مصافح. [ م ُ ف ِ ] ( ع ص ) مردی که زنا کند با هر زنی، اصیل باشد یا کنیزی. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ). مردی که زنا کند با زنی، خواه آزاد باشد آن زن و یا کنیز. ( ناظم الاطباء ). آنکه با زنی از کنیز و حره تباه کاری کند. ( یادداشت مؤلف ).