مشموع

مشموع. [ م َ ] ( ع ص ) مسک مشموع؛ مشک عنبرآمیخته. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

مسک مشموع مشک عنبر آمیخته

💡 و در آن حال در هر لحظه براى اهلش تمام انواع لذات بى اينكه بعضىتداخل نمايد و كسر و انكسار نموده، كيفيت ديگرحاصل شود موجودات است؛ مثلا تمام لذات همه افراد هر نوع از مطعومات، و هكذا مرئيات ومسمومات و مشموعات وملموسات در هر آنى بى اينكه يكى در ديگرى اثر نمايد و ياباطل سازد حاصل است.

💡 شمیم عنبر از آن زلف مشکبیز آید به عنبرین‌ خطش آن زلف شد مگر مشموع