لغت نامه دهخدا
مجترم. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) گناه کننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب )( از اقرب الموارد ). گناهکار و بزهکار و مجرم. ( ناظم الاطباء ). || بار خرما برنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). آن که می برد بار خرمابن را. ( ناظم الاطباء ). کسی که اندازه می کند بار خرمابن را بر درخت. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). || آن که برای اهل و عیال خود کسب می کند. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
