معنی لباس شهرت چیست

لباس شهرت

لباس شهرت به پوشاکی گفته می‌شود که موجب شهرت و انگشت‌نما شدن فرد در میان مردم شود. این لباس‌ها توجه دیگران را جلب می‌کنند و پوشیدن آن‌ها در اسلام معمولاً مذموم و مورد نهی است، زیرا می‌تواند نشانه خودنمایی و ریاکاری باشد. در روایات متعدد آمده است که شهرت در لباس یا مرکب، مبغوض خداوند است. امام صادق علیه‌السلام فرموده‌اند: «برای خواری فرد همین بس که لباسی بپوشد که موجب شهرت او گردد» و نیز: «شهرت؛ خوب و بدش در آتش است». حضرت حسین علیه‌السلام نیز فرموده‌اند: «کسی که لباس شهرت بپوشد، خداوند روز قیامت او را لباسی از آتش بپوشاند». اگر پوشیدن لباس شهرت موجب هتک حرمت یا خواری فرد نزد مردم شود، پوشیدن آن حرام است. اما اگر تنها موجب جلب توجه و شهرت شود و هتک حرمت رخ ندهد، فقهاء در حرام یا مکروه بودن آن اختلاف نظر دارند. برخی نیز معتقدند اگر هدف از پوشیدن لباس ریاکاری و خودنمایی باشد، اجتناب از آن واجب است، اما اگر قصد ریا نباشد، پوشیدن آن جایز است. لباس شهرت نه تنها شامل پوشاک بلکه می‌تواند شامل هر چیزی باشد که موجب انگشت‌نما شدن فرد شود. آموزه‌های اسلامی بر تواضع و پرهیز از خودنمایی تأکید دارند و پوشیدن لباس یا استفاده از اشیایی که انسان را در چشم مردم مشهور و نمایان می‌کند، مذموم و حتی گاهی حرام است.

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] لباس شهرت به لباسی گفته می شود که باعث انگشت نماشدن انسان می شود و پوشیدن این نوع لباس در اسلام حرام است.
از شهرت به معنای دوم در بابهای صلات، نکاح و لعان سخن گفته اند.
لباس شهرت در روایات
شهرت یافتن و انگشت نما شدن در لباس، مرکب و هرچیزی دیگر در روایات متعدد، مذموم شمرده شده است. از امام صادق علیه السّلام نقل شده است: شهرت در لباس مبغوض خداوند است و نیز می فرماید: برای خواری فرد همین بس که لباسی بپوشد که موجب شهرت او گردد. همچنین در سخنی دیگر می فرماید: شهرت؛ خوب و بدش در آتش است.
احکام لباس شهرت
هرگاه پوشیدن لباس شهرت موجب هتک حرمت و خواری فرد نزد مردم گردد، پوشیدن آن حرام است؛ لیکن اگر به این حدّ نرسد و تنها موجب شهرت و انگشت نما شدن فرد گردد- نه هتک حرمت وی- آیا پوشیدن آن حرام است یا مکروه؟ اختلاف است.
تعریف دیگر از لباس شهرت
...
[ویکی اهل البیت] لباس شهرت پوشاکی است که موجب شهرت پوشنده شود؛ و چشمگیر باشد.
شهرت یافتن و انگشت نما شدن در لباس، مرکب و هرچیزی دیگر در روایات متعدد، مذموم شمرده شده است.
از امام صادق علیه السلام نقل شده است: شهرت در لباس مبغوض خداوند است و نیز می فرماید: برای خواری فرد همین بس که لباسی بپوشد که موجب شهرت او گردد. همچنین در سخنی دیگر می فرماید: شهرت؛ خوب و بدش در آتش است.
وعن الحسین بن علی علیه السلام: «من لبس ثوبا یشهره کساه الله یوم القیامة ثوبا من النار». (وسائل: 5/24)
وعن امیرالمؤمنین علیه السلام: «نهانی رسول الله صلی الله علیه و آله عن لبس ثیاب الشهرة...». (وسائل: 5/30)
از حضرت رسول صلی الله علیه و آله روایت شده که خدای را شهرت در عبادت و شهرت در پوشاک خوش نیاید. (بحار: 70/251)
هرگاه پوشیدن لباس شهرت موجب هتک حرمت و خواری فرد نزد مردم گردد، پوشیدن آن حرام است؛ لیکن اگر به این حد نرسد و تنها موجب شهرت و انگشت نما شدن فرد گردد ـ نه هتک حرمت وی ـ آیا پوشیدن آن حرام است یا مکروه؟ اختلاف است.
برخی گفته اند: منظور از لباس شهرتی که باید از آن اجتناب کرد، لباسی است که به قصد ریاکاری پوشیده شود و فرد بخواهد مثلاً بدان وسیله به زهد و وارستگی مشهور شود. بنابراین پوشیدن آن بدون قصد ریا جایز است.