قواده

( قوادة ) قوادة. [ ق َ دَ ] ( ع ص ) زنی را گویند که به جاها رود و زنان بجهت مردان بهم رساند، و مرد این کاره را کس کش گویند. ( برهان ). رجوع به قَوّادة شود.
قوادة. [ ق َوْ وا دَ ] ( ع ص ) زن قواد. و در فارسی بدون تشدید واو بکار رود بمعنی زن جاکش یعنی آنکه برای مردان زن فاحشه آورد. ( از ناظم الاطباء ). رجوع به قواد شود.

زن قواد

💡 هدهد قواده را با تاج میدارد نگاه باز را بین پایها در بند و چشمان دوخته

💡 زنى را ديدم كه دست ها و صورت او آتش گرفته بود و روده ها و چيزهاى اندرون خود رامى خورد. او زنى بود قواده (زنى كه دلال است، زنان را براى مردان بياورد و واسطهزنا باشد.)