کلمهی «قوات» در زبان عربی به معنای نیروها، تواناییها یا مجموعه افراد مسلح و سازمانیافته برای انجام مأموریتهای خاص است. این واژه جمع «قوّة» است و اشاره به قدرت، توان و آمادگی گروهی یا فردی برای انجام فعالیتهای دفاعی، نظامی یا اجرایی دارد. «قوات» معمولاً در متون سیاسی، نظامی و اجتماعی برای توصیف نیروهای مسلح، نیروهای انتظامی، ارتشها یا گروههای داوطلب سازمانیافته به کار میرود. این واژه میتواند هم قدرت فیزیکی و نظامی و هم توانایی و ظرفیت عملیاتی یک مجموعه یا فرد را منتقل کند. در کاربرد گستردهتر، «قوات» نشاندهنده قدرت، آمادگی و توانایی انجام مأموریتها است و اهمیت آن در حفظ امنیت، دفاع و اجرای برنامههای سازمانیافته مشهود است. این واژه در متون رسمی، خبری و تاریخی نیز به کار رفته و بیانگر قدرت عملی و سازمانیافته یک گروه یا کشور است. بهطور کلی، «قوات» مفهومی است که نیروهای سازمانیافته، توانمندی و ظرفیت عملیاتی افراد یا گروهها را منتقل میکند و در زمینههای نظامی، سیاسی و اجتماعی کاربرد وسیعی دارد.
قوات
لغت نامه دهخدا
قوات. [ ق ُ ] ( ع اِ ) قوت. ( منتهی الارب ). خورش به اندازه قوام بدن. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). المسکة من الرزق. ( اقرب الموارد ). رجوع به قوت شود.
قوات. [ ق ُوْ وا ] ( ع اِ ) ج ِ قُوَّة. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بمعنی توانایی. ( آنندراج ). رجوع به قوة و قوت شود.
فرهنگ فارسی
بمعنی توانایی