لغت نامه دهخدا
قلعه درویش. [ ق َ ع َ دَرْ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان پشتکوه بخش اردل شهرستان شهرکرد، واقع در 18هزارگزی جنوب اردل و 12هزارگزی راه عمومی مالرو. موقع جغرافیایی آن جلگه و هوای آن معتدل است. سکنه آن 392 تن است. آب آن از چشمه و محصول آن غلات، باغات انگور و شغل اهالی زراعت و صنایع دستی زنان قالیبافی است. راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10 ).