قلعه بهادری

لغت نامه دهخدا

قلعه بهادری. [ ق َ ع َ ب َ دُ ] ( اِخ ) نام تیره ای از طایفه اسیری قلخانی گوران است که تابستان در کوه سیاهانه به تعلیف احشام و زراعت دیم مشغول هستند و زمستان به گرمسیر ذهاب میروند و جمعیت آنان به حدود 35 تن بالغ میشود. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).

فرهنگ فارسی

نام تیره از طایفه اسپری قلخانی گوران است که تابستان در کوه سیاهانه به تعلیف احشام و زراعت دیم مشغول هستند و زمستان به گرمسیر ذهاب میروند.

جمله سازی با قلعه بهادری

💡 تپه احمد خان مربوط به عصر مس و سنگ است و در شهرستان سرپل ذهاب، بخش مرکزی، دهستان دشت ذهاب، ۳۰۰ متری جنوب شرق روستای قلعه بهادری واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۸۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 رؤسای ایل گوران ۴ مقر حکومتی داشته‌اند: کرمانشاه، گهواره، قلعه‌زنجیر قلخانی و قلعه نوشیروان، در ناحیه زهاب زیستگاه زمستانی ایل قلعه بهادری گوران است.