قلعه بهاءالدین

قلعه بهاءالدین. [ ق َ ع َ ب َ ئُدْ دی ] ( اِخ ) دهی است از دهستان چالانچولان شهرستان بروجرد، واقع در 21هزارگزی جنوب باختری بروجرد. و یکهزارگزی باختر شوسه بروجرد. آب آن از قنات و محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت است.راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).
قلعه بهاءالدین. [ ق َ ع َ ب َ ئُدْ دی ] ( اِخ ) دهی است از دهستان قسمت آباد بخش دورود شهرستان بروجرد، واقع در 24 هزارگزی شمال خاوری دورود، کنار راه مالرو خانوردی به گنداب. موقع جغرافیایی آن جلگه و هوای آن معتدل است. سکنه آن 240 تن است. آب آن از قنات تأمین میشود. و محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).

💡 تپه قلعه بهاءالدین مربوط به دوران‌های تاریخی هخامنشی است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای قلعه بهاءالدین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه مین مرغ بهاءالدین مربوط به دوره هخامنشی - دوره سلوکیان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۹۰۰ متری جنوب غربی روستای قلعه بهاءالدین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ شهریور ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه کوره (۲) مربوط به دوره نوسنگی - مس و سنگ است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۱ کیلومتری شمال شرق روستای قلعه بهاءالدین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ شهریور ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه کوره (۱) مربوط به دوره نوسنگی - مس وسنگ است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۱/۳ کیلومتری شمال شرقی روستای قلعه بهاءالدین واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۸۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.