قتبه

( قتبة ) قتبة. [ ق ِ ب َ ] ( ع اِ ) روده. ( منتهی الارب ). ج، اقتاب. ( اقرب الموارد از اصمعی ). رجوع به قتب شود.

💡 محمد بن جرير طبرى در تاريخ؛ ابن سعد در طبقات؛ بلاذرى در جلداول كتاب انساب؛ ابن عبدالبر در استيعاب؛ ابن عبدربه در العقد الفريد؛ ابن قتبه درالامامه و السياسه، ج 1، ص 9؛ مسعودى در مروج الذهب؛ ابن حجر عسقلانى در الاصابه،ج 2، ص 28؛ محب الدين طبرى در الرياض النضره، ج 1، ص 168؛ ابن اثير در اسدالغابه، ج 3، ص 222؛ ديار بكرى در تاريخ الخميس؛ على بن برهان الدين در سيرهالحلبيه، ج 3، ص 396 - 397 و ابوبكر جوهرى در سقيفه بنا به روايت ابن ابىالحديد.