فوائت

فوائت. [ ف َ ءِ ] ( از ع، ص، اِ ) ج ِ فائت. ( یادداشت مؤلف ). به قیاس ج ِ فائت و فائتة است اما در لغت عرب استعمال آن دیده نشده است.

💡 الف: توبه عوام كه ترك گناه و قضاى فوائت و پرداخت حقوق و ندامت بر ذشته و عزمنسبت به آينده است.