فبشره

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
بشر (۱۲۳ بار)ف (۲۹۹۹ بار)ه (۳۵۷۶ بار)
تعبیر به «بَشِّرْ» (بشارت ده) در مورد عذاب دردناک الهی، متناسب با کار مستکبرانی است که آیات الهی را به باد سخریه می گرفتند و «بوجهل» صفتانی که «زَقُّومِ جَهَنَّم» را به «کره و خرما» تفسیر می کردند.
جمله «فَبَشِّرْهُ» از مادّه «تبشیر» در حقیقت تکمیل «انذار» است، زیرا پیامبر(صلی الله علیه وآله)در آغاز انذار می کند، و هنگامی که پیروی از فرمان خدا و ترس آمیخته با عظمت نسبت به او، پیدا شد و اثراتش در «قول» و «فعل» انسان ظاهر گشت، بشارت می دهد.

💡 قال الباقر عليه السلام: اتى اباذر رجل فبشره بغنم له قد ولدتفقال: يا اباذر ابشر فقد ولدت غنمك و كثرت.فقال: ما يسرنى كثرتها فما احبّ ذلك فما قلّ و كفى احب الىّ ممّا كثر و الهى.بحار / 74 / 102

💡 و قـال تـعـالى: ويـللكـل آفـاك اثـيـم يـسـمـع ايـات الله تـتـلى عليه ثم يصرمستكبرا كان لم يسمعها فبشره بعذاب اليم.(143)

💡 و اذا تتلى عليه اياتنا ولى مستكبرا كان لم يسمعها كان فى اذنيه و قرا فبشره بعذاباليم(7)