فاوى

[ویکی الکتاب] فآوى. ریشه کلمه:
اوی (۴۱۸ بار)ف (۲۹۹۹ بار)

💡 و در تفسير برهان از ابن بابويه نقل كرده كه وى به سند خود از ابن جهم از حضرترضا (عليه السلام ) روايت كرده كه در مجلس ‍ مامون فرمود: خداى تعالى به پيامبرگراميش محمد (صلوات اللّه عليه ) فرموده: (الم يجدك يتيما فاوى )، يعنى تو يتيمىبودى خداى تعالى مردم را دور تو جمع كرد، (و وجدك ضالا) يعنى تو نزد قومت گمشده بودى، فهدى يعنى قوم تو را به سوى معرفت تو هدايت نمود، (و وجدك عائلافاغنى ) يعنى تو را بى نياز كرد از اين راه كه دعايت را مستجاب نمود مامون چون اينتفسير را شنيد گفت: خدا در تو بركت دهد يا بنرسول اللّه (و يا خدا در تو بركت نهاده ).

💡 و در بعضى از روايات وارده از ائمه اهل بيت (عليهم السلام )نقل شده كه فرموده اند: سوره (و الضحى ) و سوره (الم نشرح ) يك سوره اند، ونيز اين معنا از طاووس و از عمر بن عبد العزيزنقل شده. فخر رازى در تفسير كبير خود بعد ازنقل اين معنا از دو نفر نامبرده گفته است: اين دو نفر پنداشته اند ابتداى سوره دوم يعنىجمله (الم نشرح ) به منزله عطف است بر آيه ششم سورهقبل، يعنى جمله (الم يجدك يتيما فاوى )، و اين پندارشان درست نيست، براى اينكهسوره (والضحى ) در حال اندوه رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) از آزار كفارنازل شده، و جنبه تسليت دارد، چون حالت آن جناب حالت محنت و تنگ حوصلگى است، وسوره دوم اقتضا دارد در حالى نازل شده باشد كه آن جناب شرح صدر و حالت خرسندىداشته باشد، و چگونه ممكن است در يك سوره اين دو حالت در آن جناب و اين دو لحن دربيان جمع شود؟!.