فال بین
لغت نامه دهخدا
فال بین. ( نف مرکب ) کسی که فال میگیرد. طالعبین. رجوع به فال شود.
فرهنگ عمید
آن که از طریق نخود، ورق، خطوط کف دست، فنجان قهوه، و چیزهای دیگر حوادث را پیش گویی می کند، طالع بین، فال گیر.
فال بین. ( نف مرکب ) کسی که فال میگیرد. طالعبین. رجوع به فال شود.
آن که از طریق نخود، ورق، خطوط کف دست، فنجان قهوه، و چیزهای دیگر حوادث را پیش گویی می کند، طالع بین، فال گیر.