غراوی

لغت نامه دهخدا

غراوی. [ غ ِ وی ی ] ( ع ص نسبی ) منسوب به غراء؛یعنی سریشم. ( از ناظم الاطباء ). رجوع به غراء شود.

فرهنگ فارسی

منسوب به غرائ یعنی سریسم

جمله سازی با غراوی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 تپه چکرعطا مربوط به عصر آهن است و در شهرستان گنبد کاووس، بخش مرکزی، روستای غراوی لر واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۸۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.