دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ طُفِیل، ابوبکر محمد بن عبدالملک بن محمد بن محمد قبسی (د ۵۸۱ق /۱۱۸۵م )، طبیب، فیلسوف، شاعر، وزیر و فقیه اندلسی است.
تاریخ و محل تولد ابن طفیل به درستی روشن نیست.بعضی نوشته اند که احتمالاً بین سالهای ۴۹۵ تا ۵۰۵ق /۱۱۰۲ تا ۱۱۱۱م
عبدالرحمان بدوی، موسوعة الفلسفة، ج۱، ص۶۷، بیروت، ۱۹۸۴م.
(۱) محمد ابن ابار، تحفة القادم، به کوشش احسان عباس، بیروت، ۱۴۰۶ق / ۱۹۸۶م.(۲) احمد ابن ابی اصیبعه، عیون الانباء، به کوشش آوگوست مولر، قاهره، ۱۲۹۹ق /۱۸۸۲م.(۳) علی ابن ابی زرع، الانیس المطرب، رباط، ۱۹۷۲م.(۴) ابن خطیب، الاحاطة، به کوشش محمد عبدالله عنان، قاهره، ۱۳۷۵ق /۱۹۵۵م.(۵) ابن خطیب، اعمال الاعلام، به کوشش لوی پرووانسال، بیروت، ۱۹۵۶م.(۶) عمر ابن دحیه، المطرب من اشعار اهل المغرب، به کوشش ابراهیم ابیاری و دیگران، بیروت، ۱۹۵۴م.(۷) علی ابن سعید، المغرب فی حلی المغرب، به کوشش شوقی ضیف، قاهره، ۱۹۵۵م.(۸) ابن سینا، التنبیهات و الاشارات، به کوشش محمود شهابی، تهران، ۱۳۳۹ش.(۹) محمد ابن طفیل، حی بن یقظان، به کوشش البیر نصری نادر، بیروت، ۱۹۶۳م.(۱۰) محمد ابن طفیل، حی بن یقظان (زندة بیدار)، ترجمة بدیع الزمان فروزانفر، تهران، ۱۳۶۰ش.(۱۱) عبدالرحمان بدوی، موسوعة الفلسفة، بیروت، ۱۹۸۴م.(۱۲) عبدالحمید سامی بیومی، «الفیلسوف ابن طفیل »، مجلة الازهر، قاهره، ۱۳۶۰ق، شم ۱۲.(۱۳) تاریخ فلسفه در اسلام، به کوشش م م شریف، تهران، ۱۳۶۲ش.(۱۴) جورج ف حورانی، زندگی نامة علمی دانشوران، به کوشش احمد بیرشک، تهران، ۱۳۶۷ش.(۱۵) عبدالصاحب عمران دجیلی، اعلام العرب، نجف، ۱۳۸۶ق / ۱۹۶۶م.(۱۶) ج دی بور، تاریخ الفلسفة فی الاسلام، به کوشش محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره، ۱۳۵۷ق /۱۹۳۸م.(۱۷) عبدالحسین زرین کوب، یادداشتها و اندیشه ها، تهران، ۱۳۵۱ش.(۱۸) عبدالامیر شمس الدین، مذهب ابن طفیل التربوی، بیروت، ۱۴۰۶ق / ۱۹۸۶م.(۱۹) شیخ، سعید، مطالعات تطبیقی در فلسفة اسلامی، ترجمة مصطفی محقق داماد، تهران، ۱۳۶۹ش.(۲۰) مدنی صالح، ابن طفیل قضایا و مواقف، بغداد، ۱۹۸۰م.(۲۱) خلیل صفدی، الوافی بالوفیات، به کوشش هلموت ریتر، بیروت، ۱۳۸۱ق /۱۹۶۱م.(۲۲) حسن محمود عباس، حی بن یقظان و روبنسون کروزو، بیروت، ۱۹۸۳م.(۲۳) مصطفی غالب، ابن طفیل، بیروت، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۵م.(۲۴) محمد غزالی، محک النظر، بیروت، دارالنهضة الحدیثة.(۲۵) محمد غزالی، المستصفی، قاهره، ۱۳۲۲ق.(۲۶) محمد غلاب، «الفلسفة الاسلامیة فی الغرب »، مجلة الازهر، قاهره، ۱۳۶۱ق، شم ۱۳.(۲۷) فاخوری، حنا و خلیل جر، تاریخ فلسفه در جهان اسلامی، ترجمة عبدالمحمد آیتی، تهران، ۱۳۵۸ش.(۲۸) عمر فروخ، تاریخ الفکر العربی، بیروت، ۱۹۸۳م.(۲۹) بدیع الزمان فروزانفر، مقدمة زندة بیدار، ترجمة حی بن یقظان ابن طفیل، تهران، ۱۳۶۰ش.(۳۰) هانری کربن، تاریخ فلسفة اسلامی، ترجمة اسدالله مبشری، تهران، ۱۳۵۲ش.(۳۱) گارثیا گومث، «قصیدة سیاسیة لابن طفیل »، مجلة المعهد المصری للدراسات الاسلامیة، مادرید، ۱۳۷۲ق /۱۹۵۳م.(۳۲) آنخل پالنثیا گنثالث، تاریخ الفکر الاندلسی، ترجمة حسین مونس، قاهره، ۱۹۵۵م.(۳۳) عبدالواحد مراکشی، المعجب، به کوشش محمد سعید عریان و محمد عربی علمی، قاهره، ۱۳۶۸ق / ۱۹۴۹م.(۳۴) احمد مقری، نفح الطیب، به کوشش احسان عباس، بیروت، ۱۳۸۸ق /۱۹۶۸م.(۳۵) البیر نصری نادر، مقدمه بر حی بن یقظان.
