عموم و خصوص مطلق

[ویکی فقه] عموم و خصوص مطلق یکی از نسب اربعه است. این نسبت میان مفاهیمی برقرار است که یکی بر تمام مصداق های دیگری صدق می کند و دیگری بر بعضی از مصداق های آن صادق است. وقتی نسبت میان جاندار و خردورز ملاحظه شود می بینیم که جاندار از خردورز اعم است، هر خردورزی ذیل جاندار داخل است، لکن برخی از جانداران خردورز نیستند، گوسفند و اسب جاندارند، ولی خردورز نمی باشند. در این مثال جاندار اعم مطلق از خردورز و خردورز اخص مطلق از جاندار است. بازگشت عموم و خصوص مطلق به یک موجبه کلیه با موضوع خاص و یک موجبه جزئیه با موضوع عام است. مانند: "هر خردورزی جاندار است" و "بعضی جانداران خردورزند".
سایت پژوهه
...

💡 بعضى ها گفته اند: فرق ميان نبى و رسول به عموم و خصوص مطلق است، به اين معناكه رسول آن كسى است كه هم مبعوث است، و هم مامور، به تبليغ رسالت، و اما نبىكسى است كه تنها مبعوث باشد، چه مامور به تبليغ هم باشد و چه نباشد.

💡 نكته: براى احسان دو معنا ياد شده: يكى كار نيك كردن و ديگرى نسبت به غير نيكىكردن، و نسبت بين اين دو معنا عموم و خصوص مطلق است؛ يعنى هر جا نيكى نسبت بهديگرى است انجام كار نيك صادق است، و برخى از موارد، انجام كار نيك صادق است وعنوان نيكى نسبت به ديگرى صادق نيست مانند:

💡 وسيع و گسترده اى دارد كه هر گونه ياد دادن از طريق گفتار و كردار نسبت به افراد باسواد و بيسواد را شامل مى شود ولى درس خواندن به فراگيريهائى گفته مى شود كهاز روى كتاب و دفترى باشد و به اصطلاح نسبت ميان اين دو عموم و خصوص مطلق است.