عقیقی

عقیقی. [ ع َ ] ( ص نسبی ) منسوب به عقیق. عقیقین. ( فرهنگ فارسی معین ):
خود هنوزت پسته خندان عقیقی نقطه ای است
باش تا گردش قضا پرگار مینائی کشد.سعدی.
عقیقی. [ ع َ ] ( اِخ ) علی بن احمدبن علی. از علمای امامیه در قرن سوم هجری. رجوع به علی عقیقی شود.

( صفت ) منسوب به عقیق عقیقین.
علی بن احمد بن علی از علمای امامیه در قرن سوم هجری

💡 حاصلم نی زآن عقیقی لعل جز اشک پیاپی بهره‌ام کو زآن فروزان چهر جز آه دمادم

💡 از سیاهی چه خیال است برآید داغش هر عقیقی که گرفتار به نام آمده است

💡 تکمهٔ درعهٔ تو سبز و عقیقی و کبود غنچهٔ صد ورق و لاله دگر نیلوفر

💡 خبری یافتم ای جوهری از معدن لعل تو چرا میروی از بهر عقیقی به یمن

💡 نرگس آمد چون زریر زر در سیمین قدح لاله آمد همچو در جام عقیقی سوده قار