عطره

( عطرة ) عطرة. [ ع َ طِ رَ ] ( ع ص ) مؤنث عَطِر. ( منتهی الارب ). خوشبوی مالیده. ( از اقرب الموارد ). ج، عَطِرات. ( اقرب الموارد ).
- عطرةالرائحة؛ خوشبوی. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
|| آنکه در بازار روایی داشته باشد و کریمه. ( منتهی الارب ). ناقة عطرة؛ ناقه که در بازار رایج باشد، و یا ناقه نجیب و کریم.( از اقرب الموارد ).
عطرة. [ ع ِ رَ ] ( اِخ ) ابن کعب. از ملوک کنده در جاهلیت بود. ( از منتهی الارب ).

بن کعب از ملوک کنده در جاهلیت بود

💡 هفده ماه پس از ورود رسول خدا به مدينه بود كه روز دوشنبه نيمه ماه رجب، در مسجد(بنى سالم بن عوف ) كه نخستين نماز جمعه در آن خوانده شد، قبله از (بيت المقدس) به كه گشت و رسول خدا دو از نماز ظهر را به سوى بيت المقدس و دو ركعت را بهسوى كعبه گزارد(141) چه نمازهاى چهار ركعتى كه در مكّه دو ركعتى بود، يك ماه پساز هجرت چهار ركعت شده بود. وجوب زكات مال و زكات عطره و روزه ماه رمضان و مقرّرشده نماز عيد فطر عيد قربان و دستور قربانى را نيز درسال دوم هجرت نوشته اند.

💡 251- ((الجامع الصحيح ))، معروف به ((سنن ترمذى ))، محمدبن عيسى بن سورة، تحقيق ابراهيم عطره عوض، ج 4/505، داراحياء التراث العربى، بيروت؛ ((كشفالغمة ))، ج 3/266.