عصیان کردن

عصیان کردن. [ ع ِص ْ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) طغیان کردن. سرکشی کردن. عصیان ورزیدن. عاصی شدن:
خویشتن را چون فریبی چون نپرهیزی ز دیو
چون نهی چون خود کنی عصیان بهانه برقضا.ناصرخسرو.بسا شها که بگشت او ز دوستی ملک
بسا امیر که با رای شاه عصیان کرد.مسعودسعد.

طغیان کردن سرکشی کردن

💡 مرادم زین خرابی بیخودی دان نه عصیان کردن و کار بدی دان

💡 گفته ای در غم ما ترک مراد خود کن تو و بخشایش بی حد، من و عصیان کردن