عایب

مترادف‌ها

عیب، نقص، ایراد

لغت نامه دهخدا

عایب. [ ی ِ ] ( ع ص ) عائب. دارای عیب.رجوع به عائب شود. || شیر خفته و دفزک.

جمله سازی با عایب

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 ز نقصان ادراک و جهل مرکّب چو آیینه قلب، معیوب و عایب

💡 او همیشه سعی می‌کرد با دقت به رفتارهای دیگران نگاه کند و به جای یافتن نقاط قوت، تنها به دنبال پیدا کردن هرگونه نقص و عایب بود.

💡 در بحث‌های علمی و فلسفی، نباید با نگاهی عایب و پیش‌داورانه به نظریات جدید رسید، بلکه باید با منطق و دلیل آن‌ها را بررسی و نقد کرد.

💡 شخصی که مدام در حال عیب‌گیری از کار دیگران است، معمولاً در ایجاد فضای همکاری و صمیمیت در محیط کار با مشکل جدی روبرو می‌شود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران