عایب
مترادفها
عیب، نقص، ایراد
لغت نامه دهخدا
عایب. [ ی ِ ] ( ع ص ) عائب. دارای عیب.رجوع به عائب شود. || شیر خفته و دفزک.
جمله سازی با عایب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ز نقصان ادراک و جهل مرکّب چو آیینه قلب، معیوب و عایب
💡 او همیشه سعی میکرد با دقت به رفتارهای دیگران نگاه کند و به جای یافتن نقاط قوت، تنها به دنبال پیدا کردن هرگونه نقص و عایب بود.
💡 در بحثهای علمی و فلسفی، نباید با نگاهی عایب و پیشداورانه به نظریات جدید رسید، بلکه باید با منطق و دلیل آنها را بررسی و نقد کرد.
💡 شخصی که مدام در حال عیبگیری از کار دیگران است، معمولاً در ایجاد فضای همکاری و صمیمیت در محیط کار با مشکل جدی روبرو میشود.