صهرا

[ویکی الکتاب] معنی صِهْراً: خویشاوندان سببی - خویشاوندی که به سبب ازدواج با زنی با بستگان او ایجاد می شود (مراد از صهر محرمیت از ناحیه زن است)
ریشه کلمه:
صهر (۲ بار)
منظور از «صهر» که در اصل به معنای «داماد» است، پیوندهایی است که از این طریق میان دو طایفه بر قرار می شود، مانند پیوند انسان با نزدیکان همسرش، و این دو، همان چیزی است که فقهاء در مباحث نکاح از آن تعبیر به «نسب» و «سبب» می کنند. در قرآن مجید، در سوره «نساء» به هفت مورد از محارم که از طریق نسب به وجود می آیند اشاره شده (مادر، دختر، خواهر، عمه، خاله، دختر برادر و دختر خواهر) و به چهار مورد از موارد سبب و صهر (دختر همسر، مادر همسر، همسر فرزند، و همسر پدر).

💡 7. عن ابى ذر الغفارى قال: قال رسول الله (صلى الله عليه و آله ): ان الله اختارنى واختار عليا لى صهرا و جعل شيعته فى الجنة.

💡 و هو الذى خلق من الماء بشرا فجعله نسبا و صهرا و كان ربك قديرا

💡 و هو الذى خلق من الماء بشرا فجعله نسبا و صهرا و كان ربك قديرا(54)