کلمهی «صلیب کشیدن» در فارسی به معنای کشیدن یا ترسیم علامت صلیب است. در بسیاری از آیینها، به ویژه در مسیحیت و هنرهای مذهبی، صلیب نماد ایمان، رستگاری و حضور الهی است و کشیدن آن به معنای ابراز عقیده، دعا یا تقدیس مکان و اشیاء است. در هنر و معماری مذهبی، صلیبها بر روی کلیساها، نقاشیها و مجسمهها دیده میشوند تا مقدس بودن فضا یا اثر هنری را نشان دهند.
در تاریخ، به ویژه در دوران روم باستان، صلیب کشیدن به معنای اعدام فرد با به دار کشیدن روی صلیب چوبی بود. این روش اعدام بسیار دردناک و طولانی بود و برای مجرمان و زندانیان به کار میرفت. مشهورترین نمونهی آن، عیسی مسیح است که طبق روایتهای مذهبی، توسط رومیان به صلیب کشیده شد. این شکل از صلیب کشیدن، نشاندهنده تحمل رنج، مرگ تدریجی و مجازات شدید بود و به دلیل ماهیت خشونتآمیزش، در متون تاریخی و مذهبی ثبت شده است.