شیعیان افغانستان

[ویکی نور] شیعیان افغانستان اثر محمد عزیز بختیاری با راهنمایی محمود تقی زاده داوری، کتابی است پیرامون ویژگی های تاریخی، جمعیّتی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی شیعیان افغانستان که به زبان فارسی و در سال 1385ش نوشته شده است.
نویسنده معتقد است نگارش و انتشار کتب سیاسی و تاریخی، پاسخی طبیعی به نیازهای مبرم جامعه تشیع افغانستان و امری لازم و ضروری بوده ولی در این زمینه، آثار علمی و آکادمیک، بسیار اندک است و لذا هدف نویسنده در اثر حاضر، پاسخی در حد توان به این نیاز می باشد.
کتاب با مقدمه آقای داوری آغاز و مطالب در نه فصل، تنظیم شده است.
در این تحقیق، از اکثر کتاب ها، مجلات و نشریاتی که درباره افغانستان و شیعیان ساکن این سرزمین نگاشته شده و اکنون در دسترس قرار دارند، استفاده شده است. نویسنده در این پژوهش، به اسناد و مدارک موجود، که اطلاعات بسیاری از آن ها کهنه یا تکراری است، اکتفا نکرده، بلکه خود به مناطق مختلف افغانستان سفر کرده و وضعیت شیعیان این سرزمین را از نزدیک دیده و بررسی کرده است.
از آنجا که مطالعه همه مناطق شیعه نشین افغانستان، با توجه به وسعت مناطق شیعی، کاری دشوار و پرهزینه است، چند حوزه عمده فرهنگی اهل تشیع، کانون مطالعه قرار گرفته است. این مناطق عبارتند از از شهرهای هرات، کابل، مزار شریف و ولسوالی (فرمانداری) جاغوری، از مناطق هزاره جات. نویسنده در این مناطق، یادداشت هایی از زندگی روزمره مردم، آداب و رسوم و نحوه معیشت آنان برداشته و از مراکز فرهنگی، آموزشی، مذهبی و بهداشتی دیدن کرده است. همچنین در مصاحبه با برخی از شخصیت های مذهبی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی، دیدگاه های آنان را درباره اوضاع و احوال شیعیان این کشور، جویا شده است. افزودن بر این، نویسنده بخش عمده این تحقیق را در افغانستان انجام داده و به طور روزمره با زندگی مردم تحت مطالعه خود، سروکار داشته است.

💡 به دنبال تهدید به تخریب حرم‎ها به ویژه حرم زینب، گروه‎های زیادی از شیعیان سوریه و کشورهای دیگر به ویژه ایران، عراق، لبنان و افغانستان برای دفاع از حرم‎ها و اماکن زیارتی عازم سوریه شدند. گردان ابوالفضل العباس که بعدها به تیپ ارتقا یافت شامل رزمندگان عراقی و لبنانی بود. تیپ فاطمیون که بعدها به لشکر ارتقا یافت متشکل از شیعیان افغانستان است که با هدف دفاع از اماکن زیارتی به سوریه اعزام شدند.

💡 احترام این بارگاه نزد شیعیان افغانستان محفوظ است. به‌ویژه آن‌که اکنون محل تجمعی برای عبادت پروردگار شده است.