شیخ اویس

لغت نامه دهخدا

شیخ اویس. [ ش َ اُ وَ ] ( اِخ ) پسر شیخ حسن بزرگ، از امرای عراق. رجوع به اویس ( شیخ... ) و حسن بزرگ ( شیخ... ) شود.

دانشنامه آزاد فارسی

رجوع شود به:اویس جلایر (۷۳۹ـ۷۷۶ق)

جمله سازی با شیخ اویس

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 سایه لطف خداوند جهان شیخ اویس مردم دیده دین پشت و پناه اسلام

💡 ظل حق، شیخ اویس، آنکه ز آفات فلک ملک را در کنف چتر فلک آسا آورد

💡 دارای عهد شیخ اویس آنکه ذات اوست پیرایه ی بزرگی وسر مایه ی فطن

💡 به رسم حضرت سلطان عهد شیخ اویس که عهد سلطنتش باد متصل به دوام

💡 خدایگان سلاطین عهد شیخ اویس پنا هو پشت جهان خسرو علی الا طلاق

💡 نام شیخ اویس در برخی روایت‌های مذهبی و متون تاریخی به عنوان فردی با کرامات و ویژگی‌های اخلاقی بسیار برجسته و قابل توجه یاد شده است.

💡 مطالعه آثار و زندگی‌نامه شیخ اویس برای کسانی که به دنبال شناخت بیشتر از عرفان و سلوک در تاریخ اسلام هستند، بسیار آموزنده و مفید است.

💡 در برخی مناطق، یاد و خاطره شیخ اویس همچنان در میان مردم محلی و از طریق داستان‌ها و روایت‌های شفاهی با احترام بسیار زیادی زنده است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران