شیخ اویس

شیخ اویس. [ ش َ اُ وَ ] ( اِخ ) پسر شیخ حسن بزرگ، از امرای عراق. رجوع به اویس ( شیخ... ) و حسن بزرگ ( شیخ... ) شود.

رجوع شود به:اویس جلایر (۷۳۹ـ۷۷۶ق)

💡 سایه لطف خداوند جهان شیخ اویس مردم دیده دین پشت و پناه اسلام

💡 ظل حق، شیخ اویس، آنکه ز آفات فلک ملک را در کنف چتر فلک آسا آورد

💡 دارای عهد شیخ اویس آنکه ذات اوست پیرایه ی بزرگی وسر مایه ی فطن

💡 به رسم حضرت سلطان عهد شیخ اویس که عهد سلطنتش باد متصل به دوام

💡 خدایگان سلاطین عهد شیخ اویس پنا هو پشت جهان خسرو علی الا طلاق