شیخ اویس
لغت نامه دهخدا
شیخ اویس. [ ش َ اُ وَ ] ( اِخ ) پسر شیخ حسن بزرگ، از امرای عراق. رجوع به اویس ( شیخ... ) و حسن بزرگ ( شیخ... ) شود.
دانشنامه آزاد فارسی
رجوع شود به:اویس جلایر (۷۳۹ـ۷۷۶ق)
جمله سازی با شیخ اویس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 سایه لطف خداوند جهان شیخ اویس مردم دیده دین پشت و پناه اسلام
💡 ظل حق، شیخ اویس، آنکه ز آفات فلک ملک را در کنف چتر فلک آسا آورد
💡 دارای عهد شیخ اویس آنکه ذات اوست پیرایه ی بزرگی وسر مایه ی فطن
💡 به رسم حضرت سلطان عهد شیخ اویس که عهد سلطنتش باد متصل به دوام
💡 خدایگان سلاطین عهد شیخ اویس پنا هو پشت جهان خسرو علی الا طلاق
💡 نام شیخ اویس در برخی روایتهای مذهبی و متون تاریخی به عنوان فردی با کرامات و ویژگیهای اخلاقی بسیار برجسته و قابل توجه یاد شده است.
💡 مطالعه آثار و زندگینامه شیخ اویس برای کسانی که به دنبال شناخت بیشتر از عرفان و سلوک در تاریخ اسلام هستند، بسیار آموزنده و مفید است.
💡 در برخی مناطق، یاد و خاطره شیخ اویس همچنان در میان مردم محلی و از طریق داستانها و روایتهای شفاهی با احترام بسیار زیادی زنده است.