شکن شکن

شکن شکن. [ ش ِ ک َ ش ِ ک َ ] ( ص مرکب ) مجعد. پیچ پیچ. چین چین. ( یادداشت مؤلف ):
ای زلف پرخمت همه چین چین شکن شکن.؟

مجعد پیچ در پیچ چین چین

💡 نگر که پردر گردید آبگیر بدانکه شکن شکن شده آب از شمال چون مضراب

💡 بلای جان من آن چشم فتنه‌انگیز است سیاه روزم از آن طُرّهٔ شکن شکن است

💡 خم خم و چین چین شکن شکن سر زلفش کرده ز هر سو پدید شکل چلیپا

💡 مویش گرگره گیسو شکن شکن از مشک یک ختا از نافه یک ختن

💡 شکنجِ طُرّهٔ زلفت شکن شکن شده است دلم شکنجه در آن زلف پُر شکن شده است