شکار باز

شکارباز. [ ش ِ ] ( نف مرکب ) نخجیرگیر و صیاد. ( ناظم الاطباء ).

نخجیر گیر و صیاد

💡 عقاب مرگ شکارت کند و گرچه به تیغ شکار باز توانی ستد ز چنگ عقاب

💡 چنانکه کبک و کبوتر شکار باز شوند شود شکار سر زلف او دل عشاق

💡 خون ریختن قاعده کرده‌ست چشم او کی خو کند طبیعت ترک از شکار باز

💡 روان ز بیم فراقت گریخت جانب وصل چو پشه بود و چو شیر شکار باز آمد

💡 ما هلاک غمزهٔ آن شوخ و او گرم شکار باز خون صید پیکان خورده می‌آرد به جوش

💡 زیرا که چون به شعر نمایم شکار باز ننگ آیدم ربودن مردار چون زغن