شوریده رای

شوریده رای. [ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) دیوانه. مجنون. ( از ناظم الاطباء ). گم کرده خرد:
کشنده دو سرهنگ شوریده رای
بنزد سکندر گرفتند جای.نظامی. || با رأی ناصواب:
چه جای است این که بس دلگیر جای است
که زد رایت که بس شوریده رای است.نظامی.پریشان خاطر و شوریده رایم
همی با فکرت خود برنیایم.نظامی.

💡 کرده خود با بینوایان روی در روی گدایان در صف شوریده رایان وزن و قیمت یکتسویم

💡 هرکسش میگفت ای شوریده رای قیمت این کس نداند جز خدای

💡 کشنده دو سرهنگ شوریده رای به نزد سکندر گرفتند جای

💡 سایلی گفتش که ای شوریده رای گوئیا خشنودی امروز از خدای

💡 ای دوست، عشق چون همه چشم است و گوش نیست چه جای پند خسرو شوریده رای را

💡 آن یکی گفتش که ای شوریده رای نیست آنجا سایهٔ پرهمای