شهوانیه

( شهوانیة ) شهوانیة. [ ش َهَْ نی ی َ ] ( ع ص نسبی ) تأنیث شهوانی. ( یادداشت مؤلف ). || بمعنی شهوانی. ( از ناظم الاطباء ): نفس شهوانیة؛ روح طبیعیه. ( یادداشت مؤلف ).

تانیث شهوانی یا بمعنی شهوانی

💡 او در این اثر دو اصل متقابل قدیمی را که از زمان افلاطون انفعالات نفسانی را براساس آنها مورد مطالعه قرار می‌دادند_ قوهٔ شهوانیه و غضبیه _ کنار گذاشت و انفعالات را صرفاً به نحو طبیعی و مکانیکی بررسی کرد.