شه پیل

شه پیل. [ ش َه ْ ] ( اِ مرکب ) مخفف شاه پیل. شاه فیلان. فیل بزرگ. ( فرهنگ فارسی معین ):
پیل در گل مانده را شه پیل باید تا کشد.؟ ( از مجموعه مختصر امثال ).|| به اصطلاح شطرنج، رخی که در قلعه باشد. ( ناظم الاطباء ).

۱ - شاه فیلان. ۲ - فیل بزرگ. ۳ - ( شطرنج ) رخی که در قلعه باشد.

💡 به رغم سیاهان شه پیل بند مزور همی خورد از آن گوسفند

💡 شه پیل نبینی به مراد دل معشوق تا در کف عشق شه او مات نگردی

💡 روان شد پیل شه با سرفرازی به یک شه پیل برد از خصم بازی

💡 چون شه پیل‌تن کشد تیغ برای معرکه غازی هند را نهد پیل به جای معرکه

💡 توی شه پیل و پیش آهنگ پیلان چو کردی یاد هندستان نخسبی