لغت نامه دهخدا
شعیا. [ ش َع ْ ] ( اِخ ) نام پیغمبری از بنی اسرائیل که اشعیا نیز گویند. ( ناظم الاطباء ). نام نبی علیه السلام که به آمدن عیسی و محمدعلیهماالسلام بشارت داده، و به سین مهمله نیز آمده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). اشعیا و یشعیا و اشعیاء و سعیا نیز ضبط شده. نام پیغامبری از بنی اسرائیل که نسبش به سلیمان می رسد. ( یادداشت مؤلف ):
صبر از مراد نفس و هوا باید
این بود قول عیسی شعیا را.ناصرخسرو.و رجوع به مجمل التواریخ و القصص ص 212 و 213 و 435 ونزهة القلوب ج 3 ص 17 و عقدالفرید ج 3 ص 89 شود.