شعوبی

شعوبی. [ ش ُ بی ی ] ( ع ص نسبی، اِ ) کسی که تازیان را حقیر شمارد و آنان را بر ایرانیان و سایر مردمان ترجیح ندهد و فضیلتی برای عرب قائل نباشد. ( ناظم الاطباء ). آنکه عرب را از عجم تفضیل ننهد، و آن گروه را شعوبیه گویند. ( از منتهی الارب ). آنکه عرب را برعجم و سایر ملل ترجیح ننهد. مسلمی غیرعرب که بر تفوق عرب بر ملل دیگر قائل نیست. مسلم که متعصب است درباره عجم. ج، شعوبیة. ( یادداشت مؤلف ). کسی که شأن عرب را فروشمرد و ایشان را شعوبیه گویند، و در صحاح آمده که شعوبیة فرقه ای باشند که عرب را بر عجم تفضیل ننهند. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به شعوبیة شود.
شعوبی. [ ش َ ] ( اِخ ) دهی است به یمن. ( از منتهی الارب ).

( ~. ) [ ع. ] (ص نسب. ) کسی که عرب را پست شمارد.

پیرو شعوبیه.

( صفت ) آن که قوم عرب را حقیر شمارد پیرو شعوبیه.

کسی که عرب را پست شمارد.

💡 ابومحمد عبدالسلام بن رَغبان دارای لقب دیک‌الجن (زادهٔ ۱۶۱- مرگ ۲۳۵ یا ۲۳۶ هجری قمری) شاعر عربی‌ شیعی‌مذهب و شعوبی بود.

💡 حمزه به شعوبی‌گری نیز متهم شده‌است. روشن نیست که این اتهام در روزگار خود وی نیز مطرح بوده یا نه. به نظر می‌رسد توجه فراوانش به زبان فارسی، آداب و رسوم، و تاریخ ایرانیان سبب طرح چنین اتهامی بوده‌است. تمایل وی نیز به تشیع، به‌رغم لحن جانب‌دارانه‌اش نسبت به علویان یا به کاربردن عباراتی چون «و الصلاة علی نبیه محمد و آله‌اجمعین» غیرمحتمل بوده و ذکر نامش در زمرهٔ مصنفان شیعه مذهب درست نمی‌نماید.