شربت خوری
لغت نامه دهخدا
شربت خوری. [ ش َ ب َ خوَ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) خوردن شربت. ( فرهنگ نظام ). || ( اِ مرکب ) ظرفی که در آن شربت خورند. ( فرهنگ نظام ). گیلاس برای آشامیدن شربت. ظرف برای آشامیدن شربت. قسمی ظرف بلورین، آشامیدن شربت را. کاسه خرد یا لیوان خرد برای خوردن شربت. ( یادداشت مؤلف ). || کاسه کوچک مسین یا چینی. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
خوردن شربت یا ظرفیکه در آن شربت خورند
جمله سازی با شربت خوری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 که چون کشتی عمر افتد بگرداب امان نبود که یک شربت خوری آب
💡 زان سپس کز دست شیران جهان خوردی شراب کیگمان بردمکه از دست سگی شربت خوری
💡 در روزهای گرم تابستان، نشستن زیر سایه درخت و لذت بردن از یک لیوان شربت خوری خنک، بهترین راه برای رفع تشنگی و آرامش است.
💡 در مراسمهای سنتی و جشنهای خانوادگی، معمولاً برای مهمانان انواع نوشیدنیهای شیرین و شربت خوری تهیه میشود تا فضای شادی در جمع برقرار گردد.
💡 او پس از ساعتها فعالیت شدید در باغ، با اشتیاق به سمت میز رفت تا با یک شربت خوری گوارا، خستگی خود را از تن در کند.