شاکری. [ ک َ /ک ِ ] ( معرب، اِ ) شاکر. معرب چاکر فارسی باشد و آن بمعنی مزدور و خادم است. ( از منتهی الارب ) ( دهار ) ( از اقرب الموارد ) ( از تاج العروس ) ( از آنندراج ). ج، شاکریة. ( از اقرب الموارد ). رجوع به شاکر و چاکر شود.
شاکری. [ ک ِ ] ( ص نسبی ) منسوب است به شاکر که قبیله ای است به یمن از همدان و ایشان اولاد شاکربن ربیعةبن مالک اند. ( از منتهی الارب ).
منسوب است به شاکر که قبیله ایست بیمن از همدان و ایشان اولاد شاکر بن ربیعه بن مالک اند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چو شاکری از نعمت او شکر گزارد از شرم دو رخسار کند همچو گل نار
💡 خانه شاکری - غفوری مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان حکیم، کوچه حکیم داوود، بنبست غفوری واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۶۵۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 تو شاکری ز خالق و خلق از تو شاکرند تو شادمان به دولت و ملک از تو شادمان
💡 خسرو شاکری سهشنبه ۹ تیرماه ۱۳۹۴ در اثر سکتهٔ مغزی در بیمارستانی در پاریس درگذشت؛ در حالی که مشغول آمادهسازی کتابی سه جلدی دربارهٔ حزب توده ایران بود.
💡 تو شاکری زخالق و خلق از تو شاکرند تو شادمان و دولت و ملک از تو شادمان
💡 تو خرمی ز فلک، دشمنان تو غمگین تو شاکری ز خدا، سعی های تو مشکور
