شاوری

شاوری. [ وو ] ( حامص ) بمعنی حیله گری است. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ).
شاوری. [ وِ ] ( اِخ ) محمدبن ابراهیم الصنعائی معروف به شاوری. از قراء است و در حدود سال 839 هَ. ق.درگذشته است. از اوست: فکاهة البصر و السمع فی معرفة القرأات السبع. ( از معجم المؤلفین ج 8 ص 204 ).

💡 مردم این شهر بیشتر از طایفه‌های جاف، بلباس، آکو و شاوری هستند.