شاربه
لغت نامه دهخدا
( شاربة ) شاربة. [ رِ ب َ ] ( ع ص ) تأنیث شارب. آشامنده. ج، شاربات و شوارب. ( اقرب الموارد ).
شاربة. [ رِ ب َ ] ( ع اِ ) گروهی که بر کناره جوی سکونت دارند و منسوب به آنندکه آب از وی خورند. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
گروهی که بر کناره جوی سکونت دارند و منسوب بانند که آب از وی خورند.
جمله سازی با شاربه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 حديث: 2 و بهذاالاسنادقال قال رسول الله صلى الله عليه و آله من قلم اضلفاره يوم السبت او يوم الخميس واخذ من شاربه عوفى من و جع الاضراس و وجع العين.
💡 من قلم اظافيره يوم الجمعة و اخذ من شاربه و استاك و افرغ على راءسه من الماء حينيروح الى الجمعة شيعه سبعون الف ملك كلهم يستغفرون له و يشفعون له
