سیمین غبغب

کسی که غبغب سفید مانند نقره دارد.

💡 رفتم بر آن نگار سیمین غبغب گفتم به سفر می‌روم ای مه امشب

💡 شب آمد فایز دل خسته از نو به خاطر یار سیمین غبغب آورد

💡 «نظیری » دل به سیمین غبغبی بند که در قید مه و اختر نباشی

💡 بهای اشک سیمینم ندانست نمی‌دانم چه سیمین غبغبی بود

💡 ای ماه روی سلسله زلفین وی نوش لب سیمین غبغب