سیلاخور

لغت نامه دهخدا

سیلاخور. ( اِخ ) از تقسیمات حکومتی ولایت بروجرد، در جنوب و جنوب غربی حد شرقی جاپلق، شمالی بروجرد و غربی خرم آباد است. ناحیه ای است کوهستانی بدو قسمت سیلاخور علیا و سفلی تقسیم میشود: سیلاخور سفلی، قسمتی است از ناحیه سیلاخور در بروجرد دارای 116 قریه و جمعیت آن 10000 تن است و مرکز آن چالان چولان است. سیلاخور علیا، قسمتی است از ناحیه سیلاخور دارای 100 قریه و جمعیت آن 19000 تن و مرکز آن اشترینان است. ( از جغرافیای سیاسی کیهان ). رجوع به دائرة المعارف فارسی شود.

فرهنگ فارسی

از تقسیمات حکومتی ولایت بروجرد در جنوب و جنوب غربی حد شرقی جاپلق شمال بروجرد و غرب خرم آباد است.

جمله سازی با سیلاخور

💡 تپه زرگران سفلی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، روستای کاغه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۷۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 این روستا در دهستان سیلاخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۲ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.

💡 تپه پهلوکوه در شهرستان ازنا، بخش مرکزی، دهستان سیلاخور شرقی، ۱/۵ کیلومتری شرق روستای دربند واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۳۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه ازنا مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، روستای ازنا واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۷۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه اسپی مربوط به عصر مس و سنگ است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، ۱۱۰۰ متری جنوب غرب شهر چالانچولان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.