سگ غرچه

سگ غرچه. [ س َ گ ِ غ َ چ َ / چ ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سگ زبون و بی جرأت و در شرح خاقانی به معنی سگ صحرانشین. ( آنندراج ) ( غیاث ).

سگ زبون و بی جارئت و در شرح خاقانی بمعنی سگ صحرا نشین.

💡 آزرده‌ام ز زخم سگ غرچه لاجرم خط فراق بر خط شروان کشیده‌ام