سوزن کرد

سوزن کرد. [ زَ ک َ ] ( ن مف مرکب ) چیزی که از سوزن کرده باشند. قلاب دوزی. ( یادداشت بخط مؤلف ): و از وی [ از خوزستان ] شکر و جامه های گوناگون و پرده ها و سوزن کردها و شلواربند و ترنج شمامه و خرما خیزد. ( حدود العالم ). قرقوب شهری است خرد [ خوزستان ] وآبادان و از وی جامه های سوزن کرد خیزد. ( حدود العالم ). || مجازاً، منقش. رنگارنگ:
دشت چون دیبای سوزن کرد و آهو جوق جوق
ایستاده آمده بیرون بصحراها ز تنگ.منجیک.شد به یک بار نقش سوزن کرد
هر کجا بود صنعت یکسان.مسعودسعد.هرچه کردش بهار سوزن کرد
تیرماهش همی کند یکسان.مسعودسعد.

چیزی که از سوزن کرده باشند قلاب دوزی مجازا منقش

💡 هر چه گردش بهار سوزن کرد تیر ماهش همی کند یکسان

💡 کی شدی ارژنگ مانی همچو عنقا بی‌نشان گر ز سوزن کرد «‌اسعد» داشتی یک رشته کار

💡 شد به یک بار نقش سوزن کرد هر کجا بود صنعت کمسان

💡 چشمِ سوزن کرد بر من عالَم، از بس کافری ای مسلمانان، وطن در چشمِ سوزن چون کنم