لغت نامه دهخدا
سوده گر. [ دَ / دِ گ َ] ( ص مرکب ) حکاک. ( منتهی الارب ) ( دهار ):
عقیق را چوبسایند نیک سوده گران
که آبدار بود با لبان تو ماند.دقیقی.
سوده گر
فرهنگ فارسی
( صفت ) ساینده فلز و سنگ قیمتی خرد کننده احجار کریمه و فلزات.
حکاک
جمله سازی با سوده گر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 الماس سوده گر دو جگر لخت لخت کن اما شمیم راحت این گلستان مخواه
