سرخاب کولی

{Phytolacca} [زیست شناسی- علوم گیاهی] سرده ای از میخک سانان چندساله که بومی امریکای شمالی و جنوبی و شرق آسیا و زلاندنو هستند و موادی دارند که برای پستانداران سمی است، اما پرندگان به راحتی میوۀ آنها را میخورند، زیرا پوستۀ دانۀ آنها در دستگاه گوارش پرندگان قابل هض...

سرخاب کولی (سرده). سرخاب کولی ( Phytolacca ) سرده ای از میخک سانان چندساله که بومی آمریکای شمالی و جنوبی و شرق آسیا و زلاندنو هستند و موادی دارند که برای پستانداران سمی است، اما پرندگان به راحتی میوه آن ها را می خورند، زیرا پوسته دانه آن ها در دستگاه گوارش پرندگان قابل هضم نیست.

سُرخاب کولی
گیاه Phytolacca americana متعلق به تیرۀ Phytolacaceae. این گیاه، بوته ای نسبتاً بلند، علفی، با برگ های بزرگ، گل سفید مایل به صورتی و میوۀ ستۀ سیاه رنگ دارد که مواد درون آن قرمز یا مایل به بنفش است. مواد رنگی درون میوه در مجاورت هوا سیاه می شود. محلی ها این گیاه را به علت دارابودن این مایع قرمز، سرخاب کولی می نامند. این گیاه در حاشیۀ سواحل شنی و جنگل های مرطوب گیلان و مازندران می روید.

سرده‌ای از میخک‌سانان چندساله که بومی امریکای شمالی و جنوبی و شرق آسیا و زلاندنو هستند و موادی دارند که برای پستانداران سمی است، اما پرندگان به‌راحتی میوۀ آنها را میخورند، زیرا پوستۀ دانۀ آنها در دستگاه گوارش پرندگان قابل هضم نیست.

💡 ارتفاع منطقه از سطح دریا ۲۵ متر است. بخش اعظم آن را آب فاقد پوشش گیاهی در برگرفته و بخش دارای پوشش گیاهی را نیزارهای متراکم و گیاهان وابسته به سیستم آبی دربرمی گیرد. عمده گیاهان منطقه شامل نی، سورف، لاله تالابی، اسپرغان، سیزاب، سرخاب کولی، تاج ریزی، تمشک و... است. از سوی دیگر نظر به تالابی بودن منطقه، اهمیت ویژه‌ای از دیدگاه پرندگان مهاجر آبزی دارد و انواع گونه‌های جانوری مثل لیل، سنقر، عقاب تالابی، مرغابی، خوتکا، گیلار، اردک ارده‌ای، کله سبز، آبچلیک، یلوه و ماهیان و سایر آبزیان در منطقه حضور دارند. این پناهگاه تحت حفاظت اداره حفاظت محیط زیست استان گیلان است.

💡 با اینکه بسیاری از سته‌ها خوراکی هستند، برخی از آن‌ها برای انسان سمی‌اند، مانند شابیزک و سرخاب کولی.