سرخ باده

💡 باده هم چو گل احمر یا لالهٔ سرخ باده هم چو دل عاشق یا روی نگار

💡 زان سرخ باده ای که زتاثیر رنگ او گردد عقیق، گر بچکانی به سندروس

💡 شاعر در اشعار خود از سرخ باده به عنوان نمادی برای لذت‌های زودگذر و شور و شوق زندگی در میان گل‌های سرخ و باغستان استفاده کرده است.

💡 در آن داستان‌های قدیمی و افسانه‌ای، قهرمان داستان همیشه در میخانه‌های تاریک با جام‌های پر از سرخ باده به گفتگو با دوستانش می‌پرداخت.

💡 ادبیات کلاسیک فارسی پر است از توصیفاتی که در آن سرخ باده و شراب، نقش مهمی در تصویرسازی از فضای معشوق و مستی ایفا می‌کنند.