لغت نامه دهخدا
سرا و ضرا.[ س َرْ را وُ ض َرْ را ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) شدت و رخا. راحتی و ناراحتی. خوشی و ناخوشی: اگر تو از صحبت ما ملول گشته ای من بهیچ حال مفارقت تونخواهم کرد در حال به سرا و ضرا و شدت و رضا طریق موافقت و مرافقت خواهم سپرد. ( ترجمه تاریخ یمینی ).
