سرا و ضرا
لغت نامه دهخدا
سرا و ضرا.[ س َرْ را وُ ض َرْ را ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) شدت و رخا. راحتی و ناراحتی. خوشی و ناخوشی: اگر تو از صحبت ما ملول گشته ای من بهیچ حال مفارقت تونخواهم کرد در حال به سرا و ضرا و شدت و رضا طریق موافقت و مرافقت خواهم سپرد. ( ترجمه تاریخ یمینی ).
فرهنگ فارسی
شدت و رخا راحتی و ناراحتی
جمله سازی با سرا و ضرا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 وصال: مقام وحدت را گویند، مع‌اللّٰه، در سرا و ضرا.
