سر کوهی

سرکوهی. [ س َ ] ( اِخ ) تیره ای از ایل بویراحمدی کوه کیلویه فارس. ( جغرافیای سیاسی کیهان ص 88 ).
سرکوهی. [ س َ ] ( اِخ ) طایفه ای از طوایف ناحیه سراوان کرمان. ( جغرافیای سیاسی کیهان ص 98 ).
سرکوهی. [ س َ ] ( اِخ ) تیره ای از طایفه خدیوی ممسنی فارس. ( جغرافیای سیاسی کیهان ص 90 ).

طایف. از طوایف ناحی. سراوان کرمان

💡 چو عنقا شد نهان کوهی ز مردم بر سر کوهی ولی آوازه سیمرغ هم از قاف می‌آید

💡 حقیقت برق دان این جسم با جان بمانده بر سر کوهی تن و جان

💡 بر پرید و بر سر کوهی نشست سینه ی زاغان زآه و ناله خست

💡 لاله ئی کو بر سر کوهی دمید گوشهٔ دامان گلچینی ندید

💡 به هر دشت و هامون همی تاختند علم بر سر کوهی افراختند

💡 تا درین بی سر و بن صیدگه آزاد زیند جا سر کوهی و منزل بن غاری گیرند