سدیل

سدیل. [ س َ ] ( ع اِ ) چیزی که پهنا کرده شود در سعت خیمه و پرده خانه عروس. ( منتهی الارب ). || پرده که در پیش هودج درکشند. ج، سدول، اسدال، سدائل. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ).

سِدیل ( به فرانسوی: cédille ) یا سِدیلا ( به انگلیسی: cedilla ) نماد یا نشانه ای قلاب شکل است که در زیرِ برخی حروف لاتین می نشیند و تلفظ آن حرف را تغییر می دهد. در زبان های کاتالان و فرانسوی این نماد بیشتر در زیرِ حرف C می نشیند. ç در کاتالان "c trencada" یا «c ِ شکسته» و در فرانسوی "c cédille" نامیده می شود.
ţşç
ŢŞÇ
سِدیل در اصل در زبان اسپانیایی به صورت یک Z شکسته در پایین حرف ها نوشته می شد. واژهٔ سدیل مصغرِ واژهٔ اسپانیایی قدیمِ ceda است. البته امروزه این نماد در اسپانیایی به کار برده نمی شود.
Ç بیشترین کاربرد را در میان حرف های سدیل دار دارد. در اسپانیایی قدیم این حرف نشان دهندهٔ واجِ /ts/ بود. در زبان های فرانسوی، کاتان، گالیسی، لیگوری ( رومی )، اُکسیتان و پرتغالی، از آنجا که c بیشتر صدای «ک» می دهد، Ç نشان دهندهٔ واجِ «س» است.
در زبان های ترکی استانبولی، آلبانیایی، کردی، تاتاری، فریولی و ترکمنی ç نشان دهندهٔ واجِ «چ» است.
در الفبای آوانگاری بین المللی /ç/ بیان کنندهٔ واجِ صفیری کامی بی واک است.
Ş در بسیاری از زبان ها نشان دهندهٔ واجِ /ʃ/ ( ش ) است، از جمله در زبان های ترکی تبار.

💡 زبان فرانسوی با ۲۶ حرف از الفبای اصلی لاتین نوشته می‌شود که چهار علامت بر روی واکه‌ها (هشتک، اکسان اگو، اکسان گراو و دیرزیس) و سدیل که در «ç» است، ظاهر می‌شوند.