سحر سخن
مترادفها
فصاحت، بلاغت
لغت نامه دهخدا
سحرسخن. [ س ِ س ُ خ َ ] ( ص مرکب ) آنکه سخن سحرآمیز دارد. آنکه سخن او چون سحر بود:
مشتری سحرسخن خوانمش
زهره هاروت شکن دانمش.نظامی.
فرهنگ فارسی
آنکه سخن سحر آمیز دارد آنکه سخن و چون سحر بود.
جمله سازی با سحر سخن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 عرق جمال مغز جلال استخوان فر الهام نظم سحر سخن معجز قلم
💡 ای سامری سحر سخن، گر تو می نهی در کوی عشق او ز سر اضطرار پای
💡 در سحر سخن چنان تمامم کایینهٔ غیب گشت نامم
💡 بر طوطیان هند ببندد زبان نطق جامی چو رو به سحر سخن کوشی آورد
💡 اهلی، ترا ز لعل لب آن مسیح دم سحر سخن بپایه اعجاز میرسد
💡 آن سخنران بزرگ با بهرهگیری از سحر سخن و فن بیان قوی خود، توانست تمام حاضران در سالن را مجذوب مطالب و آموزههای ارزشمند خود کند.
💡 نویسندگان بزرگ داستان، با استفاده از سحر سخن و انتخاب واژگان دقیق، میتوانند دنیایی خیالی را به شکلی واقعگرایانه در ذهن خوانندگان خود خلق کنند.
💡 شعرها و اشعار کلاسیک فارسی، به دلیل برخورداری از سحر سخن و موسیقی کلام، هنوز هم در قلب مردم و در میان ادبیات جهان جایگاه ویژهای دارند.