زیبا سخن

زیباسخن. [ س ُخ َ / خ ُ ] ( ص مرکب ) خوش گفتار. نیکوسخن:
که ای زشت کردار زیباسخن
نخست آنچه گویی به مردم، بکن.سعدی ( بوستان ).

خوش گفتار نیکو سخن

💡 که ای زشت کردار زیبا سخن نخست آنچه گویی به مردم بکن

💡 چواین زیبا سخن رومی زبانست اگر او را فرستی لایق آنست

💡 گفت ای پرسندهٔ زیبا سخن کار عالم نیست پیدا سر ز بن

💡 روان کرد از عقیق آن نقش زیبا سخن‌هایی نگارین‌تر ز دیبا