زود خور

زودخور. [ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) سریعالاکل. که سریع و با شتاب خورد:
مراد آن به که دیر آید فرا دست
که هر کس زودخور شد زود شد مست.نظامی.

سریع الاکل که سریع و با شتاب خورد

💡 تو زود خوری شام بدان شوم بداندیش کاو خورد بدست دگران بر تو ملک شام

💡 نصیحت بین که آن هندو چه فرمود که چون نانی بیابی زود خور زود

💡 نصیحت بین که آن هندو چه فرمود که چون مالی بیابی زود خور زود